Leguminosae – vlinderbloemfamilie

Deze ornamentale boom komen we niet vaak tegen in Nederland. De bloemtrossen lijken op die van de robinia. het is een winterharde, bladverliezende boom die mooi staat in een grote tuin of in een park.

Van de vier bekende Cladastris-soorten is geelhout inheems in Noord-Amerika (Kentucky, Noord-Carolina en Tennessee), de andere drie in China (Cladrastis sinensis) en Japan.

Hij wordt bij ons als sierboom aangeplant.

Cladastris is afgeleid van het Griekse woord klado wat tak en thraustos wat fragiel betekent, verwijzend naar de broze loten. Kentukea heeft betrekking op de herkomst uit Kentucky. Vroeger werd deze boom C. lutea genoemd. Lutea betekent geel, want het hout onder de bast is geel. Vandaar de naam geelhout.

Geelhout is een bladverliezende boom die 12 m hoog kan worden. Hij heeft een brede, ronde kroon. Hij wordt soms ook als meerstammige struik gekweekt. De stam die in het begin grijsbruin en glad is, ontwikkelt op oudere leeftijd ondiepe groeven. Het grote, samengestelde blad bestaat uit 7 tot 9 ovale bladeren. Deze kleuren in het najaar helder geel.

De vlinderachtige bloemen, die in juni verschijnen, zijn crémewit of roze ( 'Rosea') en groeien in trossen van 20-35 cm lang. Zij hebben een aangename geur. De bloemen komen in Europa niet altijd tot ontwikkeling. Geelhout bloeit vaak pas op een leeftijd van 10 jaar.

In de nazomer verschijnen de peulen die eerst groen, dan geel en tenslotte goudoranje zijn.

Stam en hout lijken op die van de moerbei, de bladeren op die van de es, de bloemen op die van de Robinia in kleur en geur.

De wortels zijn citroengeel, het gezaagde hout opvallend geel.

Geelhout is eenhuizig.

Vroeger gebruikte men het gele hout om stoffen te verven.

Startpagina